Receptura

Receptura - Janusz Supniewski

Janusz Wiktor Supniewski (ur. 17 października 1899 w Płocku, zm. 3 czerwca 1964 w Krakowie) – polski lekarz, farmakolog, chemik. Od 1954 roku do swojej śmierci pełnił stanowisko dyrektora Zakładu Farmakologii PAN. Od 1920 pracował w Sanatorium PCK w Zakopanem, potem w Szpitalu Chorób Zakaźnych w Płocku, a następnie wrócił na studia i ukończył je w 1925 roku, uzyskując stopień doktora nauk medycznych. Jednocześnie był zatrudniony w różnych instytucjach medycznych. W latach 1926–1927 kontynuował studia w University of Illinois, gdzie zdobył doktorat z chemii. W 1929 habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w kolejnym roku został profesorem uczelni i kierował jej Zakładem Farmakologii. Jego badania naukowe i współpraca z przemysłem farmaceutycznym doprowadziły do opracowania syntezy wielu nowych leków. Zajmował się głównie środkami przeciw gruźlicy, nowotworom, cukrzycy, antybiotykami. Dostarczył polskiemu lecznictwu m.in. meskalinę, chloromycetynę, izoniazyd oraz kwas askorbinowy. Był autorem około 300 prac naukowych, w tym takich pozycji jak: Farmakologia (1935), Receptura (1957), Badania nad miażdżycą doświadczalną (1956–61) oraz podręcznika Preparatyka nieorganiczna, PWN (1958).